سنگسریها از اولین و خالصترین دسته‌های آریایی هستند که به ایران آمده‌اند و حتی هنوز پس از گذشت هزاران سال گویش آریایی ویژه خود را حفظ نموده و به سنن باستانی خود پایبند میباشند.(مقدمه‌ای بر شناخت ایلها و چادرنشینان و طوایف عشایری ایران، جلد دوم، صفحهٔ ۱۰۹۱)

دین اکثر مردم سنگسر اسلام و مذهب شیعه دوازده امامی می‌باشد. همچنین اقلیتی از مردم پیرو مذهب بهاییت هستند که البته در طول سالیان بیشتر آنها به دیگر مناطق مهاجرت کرده‌اند.

زبان سنگسری یکی از زبانهای قدیمی پهلوی-اوستایی است که دارای دستور زبان کامل می‌باشد. جالب توجه‌است این زبان در حدود ۱۸۰۰۰ واژه دارد(واژه نامه سنگسری) که با توجه به این غنای زبانی که مدارک و سوابق آن موجود است می‌توان هزاران واژه و لغت بسیار زیبا و رسا را از دل این زبان چند هزار ساله بیرون کشیده به زبان فارسی هدیه کرد و موجب غنا و توانمندی زبان و ادب فارسی شد.

در گذشته سنگسریها زندگی عشایری داشتند که دامنه کوچ آنها از استانهای تهران و سمنان تا گلستان و خراسان را شامل بود ولی در زمان فعلی اکثر مردم شهرنشین گشته‌اند. عشایر سنگسری در استفاده از شیر گوسفند مهارت خاصی دارند و انواع لبنیات مرغوب و منحصر به فرد خود را از آن تهیه می‌کنند. همچنین گوسفندان سنگسری از حیث پرواری بی نظیراند و محصول گوشت آنها تقریبا ٪۶۰ وزن گوسفند پیش از ذبح شدن است.(بخش سنگسر)